Inge Moris

Ik ben de jongste uit een gezin van 9. Ben altijd supergevoelig persoon geweest. Moeilijke jeugd gehad. Studeerde vrije grafiek in de hogeschool te Hasselt. Aanvankelijk in de reclamesector gaan werken. Later het onderwijs in gegaan. Op mijn 35ste is mijn bipolaire kant het van me gaan over nemen. Zeer moeilijke jaren volgden. Ben gehuwd met een architect en kreeg met hem 3 kinderen. Vijf jaar geleden verloren we onze oudste zoon, Jakke. Ik weet dus zeer goed wat intens verdriet is. Daarom koos ik voor mijn inzending voor de categorie: verdriet. Ik nam de foto enkele dagen nadat onze zoon stierf. Je ziet onze overleden zoon op de voorgrond. Mijn man en één van onze andere dochters staan naast Jakke, heel gelaten en sereen. Ik herinner me dat ik dacht: "onze tranen zijn op". Toen ik afdrukte, wist ik, ik gebruik deze foto ooit om de wereld te tonen wat verdriet is.
Vol verwachting
Vol verwachting
2 Inge Moris
Aanstekelige lachje
Aanstekelige lachje
1 Inge Moris
Ik ruik hoop.
Ik ruik hoop.
1 Inge Moris
Rollebollen met de tante.
Rollebollen met de tante.
1 Inge Moris
Why our boy?
Why our boy?
2 Inge Moris

User not following anyone